યુદ્ધ પછી શ્રીરામે લંકાનું રાજ્ય વિભીષણને સોંપ્યું. ચૌદ વર્ષ પૂરાં થતાં સીતાજી, લક્ષ્મણજી, હનુમાનજી અને મિત્રો સાથે પુષ્પક વિમાનમાં બેસીને અયોધ્યા પાછા ફર્યા. ભરતને આપેલું વચન હતું — એક દિવસ પણ મોડું થશે તો ભરત પ્રાણ ત્યાગશે.
પ્રભુના આગમનના આનંદમાં અયોધ્યાવાસીઓએ આખી નગરીને ઘીના દીવાઓથી શણગારી. અંધકાર પર પ્રકાશના આ ઉત્સવની યાદમાં આજે પણ દિવાળી ઊજવાય છે.
ગુરુ વસિષ્ઠે શ્રીરામનો રાજ્યાભિષેક કર્યો. રામરાજ્યમાં કોઈ દુઃખી, દરિદ્ર કે ભયભીત નહોતું; સૌ ધર્મ, સત્ય અને પ્રેમથી જીવતા. આજે પણ આદર્શ શાસન માટે “રામરાજ્ય” શબ્દ વપરાય છે.
શ્રીરામે જીવનભર મર્યાદાનું પાલન કર્યું — વચનપાલન, માતા-પિતાનો આદર, ભાઈઓ પ્રત્યે પ્રેમ, મિત્રતાની નિષ્ઠા અને પ્રજા પ્રત્યેનું કર્તવ્ય. તેથી તેઓ મર્યાદા પુરુષોત્તમ છે. “રામ” નામનો જાપ જ ભવસાગર પાર કરવાનો સરળ માર્ગ માનવામાં આવે છે.