પાંડવો શ્રીકૃષ્ણના ફોઈ કુંતીના પુત્રો હતા. ભરી સભામાં જ્યારે દુઃશાસને દ્રૌપદીનું વસ્ત્રહરણ કરવાનો પ્રયાસ કર્યો, ત્યારે દ્રૌપદીએ સાચા હૃદયથી શ્રીકૃષ્ણને પોકાર્યા. પ્રભુએ તેમનું ચીર અનંત કરી દીધું અને લાજ રાખી.
યુદ્ધ ટાળવા શ્રીકૃષ્ણ શાંતિદૂત બનીને હસ્તિનાપુર ગયા અને પાંડવો માટે માત્ર પાંચ ગામ માગ્યાં. દુર્યોધને સોયની અણી જેટલી જમીન આપવાની પણ ના પાડી અને શ્રીકૃષ્ણને બંદી બનાવવાનો પ્રયાસ કર્યો, ત્યારે તેમણે વિરાટ સ્વરૂપનાં દર્શન કરાવ્યાં.
કુરુક્ષેત્રમાં શ્રીકૃષ્ણે શસ્ત્ર ન ઉઠાવવાનું વચન આપીને અર્જુનના સારથિ બનવાનું સ્વીકાર્યું. યુદ્ધ શરૂ થતાં પહેલાં સામે સ્વજનોને જોઈને અર્જુન મોહમાં પડ્યો અને ધનુષ્ય નીચે મૂકી દીધું.
ત્યારે શ્રીકૃષ્ણે અર્જુનને ભગવદ્ ગીતાનો ઉપદેશ આપ્યો — આત્મા અમર છે, મનુષ્યનો અધિકાર માત્ર કર્મ પર છે, ફળ પર નહીં (કર્મણ્યેવાધિકારસ્તે મા ફલેષુ કદાચન). તેમણે કર્મયોગ, જ્ઞાનયોગ અને ભક્તિયોગ સમજાવ્યા અને વિશ્વરૂપનાં દર્શન કરાવ્યાં. ગીતાના ૭૦૦ શ્લોકો આજે પણ સમગ્ર માનવજાતને જીવન જીવવાની દિશા બતાવે છે.