અક્ષરનું કદ19px
મહર્ષિ વેદવ્યાસ મહાભારત જેવા વિશાળ મહાકાવ્યની રચના કરવા ઇચ્છતા હતા, પણ તેને લખી શકે એવો લેખક જોઈતો હતો. બ્રહ્માજીના કહેવાથી તેમણે ગણેશજીને પ્રાર્થના કરી.
ગણેશજીએ શરત મૂકી: “હું લખવાનું શરૂ કરું પછી એક ક્ષણ પણ અટકીશ નહીં.” વ્યાસજીએ સામે શરત મૂકી: “દરેક શ્લોકનો અર્થ સમજીને જ લખજો.” આમ વ્યાસજી વચ્ચે વચ્ચે કઠિન શ્લોકો બોલતા, જેથી ગણેશજી અર્થ વિચારે ત્યાં સુધી તેમને નવા શ્લોકો રચવાનો સમય મળી જતો.
લખતાં લખતાં કલમ તૂટી ગઈ, ત્યારે અટકવું ન પડે તે માટે ગણેશજીએ પોતાનો એક દાંત તોડીને તેને જ કલમ બનાવી લીધી અને લેખન ચાલુ રાખ્યું. તેથી તેઓ “એકદંત” કહેવાયા. (કેટલીક કથાઓમાં પરશુરામજી સાથેના યુદ્ધમાં દાંત તૂટ્યાનું વર્ણન પણ મળે છે.)