Gujarati Kirtan – “Kariyavar Karo Guru Maro”

લગ્નગીતના રૂપમાં આ એક આધ્યાત્મિક ભજન છે: “કરિયાવર કરો ગુરુ મારો, જાવું છે સાસરિયે.” અહીં જીવ એક દીકરી છે, ગુરુ તેના માવતર છે, અને “સાસરિયું” એટલે ભગવાનનું ઘર. દીકરી વિદાય પહેલાં પિતા પાસે કરિયાવર માગે, તેમ જીવ ગુરુ પાસે ગુણોનો કરિયાવર માગે છે.

દરેક કડીમાં લગ્નની એક વિધિ કે શણગાર સાથે એક ગુણ જોડાયેલો છે. સુરતા, એટલે ધ્યાન, ના વચનથી લગ્ન કરાવજો. પ્રેમની પીઠી ચોળજો અને મીંઢોળ બાંધજો. સ્મરણની ચૂંદડી ઓઢાડજો અને પ્રીતનું પાનેતર પહેરાવજો. હેતનો હાર, વિવેકની વરમાળા, સેવાનો ચૂડલો અને વિવેકની વીંટી આપજો. જીવનનાં ઝાંઝર પહેરાવો, જેથી પહેલું પગલું ભક્તિમાં ભરું. અંતે ગુરુએ સોળે શણગાર સજાવ્યા અને જીવને અલખ ધણી સાથે પરણાવ્યો.

સંદેશ સુંદર છે: ભગવાન પાસે જવા માટે સોનું-ચાંદી નહીં, પણ પ્રેમ, સ્મરણ, સેવા અને વિવેક જેવા ગુણોનો કરિયાવર જોઈએ — અને એ કરિયાવર ગુરુ જ આપી શકે છે. ઘરની જાણીતી લગ્નવિધિઓ દ્વારા ભજન ઊંડી વાત સહેલાઈથી સમજાવે છે.

ગુરુભક્તિના સત્સંગ અને મહિલા મંડળમાં આ ભજન પ્રેમથી ગવાય છે.