ગુરુજી કીર્તન • લિરિક્સ
ગંગાસતી પાનબાઈ માં ને વિનવે રે
Gangasati Panbai Maa Ne Vinave Re
સ્વર: હંસાબેન પોરિયા
ગંગાસતી પાનબાઈ માં ને વિનવે રે
પીડીએફ / પ્રિન્ટ સેટિંગ્સ
ભજન લિરિક્સ
અર્થ અને સમજૂતી
ભજન વિશે
સૌરાષ્ટ્રનાં સંત ગંગાસતી અને તેમનાં પુત્રવધૂ પાનબાઈનો ગુરુ-શિષ્યાનો સંબંધ ભજન પરંપરામાં ખૂબ જાણીતો છે. આ ભજનમાં ગંગાસતી પાનબાઈને પ્રેમથી વિનવે છે: “પાનબાઈ, આવો ને મેદાનમાં” — એટલે કે સાધનાના માર્ગે હિંમતથી આગળ આવો.
ગંગાસતી કહે છે કે મારે મેડી-બંગલા નથી, માયા-મિલકત નથી; મારો વેપાર તો ભજનનો અને રામસાગરનો છે. પાનબાઈ, હજી બાજી તારા હાથમાં છે, અલખની આરાધના કરો. મારે “દ્વારિકા જાવાનાં ટાણાં” આવ્યાં છે, હવે ઘડી પણ રહેવાય નહીં — એટલે કે ગંગાસતીનો દેહ છોડવાનો સમય નજીક છે, અને તે પહેલાં તેઓ પાનબાઈને માર્ગ સોંપી જવા માગે છે. તેઓ પૂર્વજન્મની કમાઈ અને પૂરા સાધકના સંગની વાત કરે છે. પાનબાઈએ સાસુમાનું કહ્યું માન્યું અને સાસુમાને જ ગુરુ ધારી લીધાં. અંતે ગુરુપ્રતાપે પાનબાઈ બોલ્યાં કે સંતોનો વાસ અમરાપુરમાં છે.
ભજનનો સાર એ છે કે સમય કોઈની રાહ જોતો નથી; જ્યાં સુધી બાજી હાથમાં છે, ત્યાં સુધી સાધના કરી લેવી. ગુરુના વચનને માનનાર શિષ્ય જ આગળ વધે છે, અને પાનબાઈ તેનો સુંદર દાખલો છે. ઘરના સંબંધમાંથી જ ગુરુ-શિષ્યાનો સંબંધ ઊગે, એ પણ આ કથાની મીઠાશ છે.
ગુરુભક્તિ અને સંતવાણીના સત્સંગમાં આ ભજન ગવાય છે.