ગુરુજી કીર્તન • લિરિક્સ
મારા રુદિયામાં આંબો રોપ્યો
હારે અમે સંત ની સભા માં ગયા તા
સ્વર: હંસાબેન પોરિયા
મારા રુદિયામાં આંબો રોપ્યો
પીડીએફ / પ્રિન્ટ સેટિંગ્સ
ભજન લિરિક્સ
અર્થ અને સમજૂતી
ભજન વિશે
ગુરુકૃપાને આંબાના ઝાડ સાથે સરખાવતું આ સુંદર રૂપક-ભજન છે. ભક્ત કહે છે કે સંતની સભામાં જ્ઞાની ગુરુજી મળ્યા, મનની ભ્રમણા ભાંગી ગઈ, અને ગુરુએ “મારા રુદિયામાં આંબો રોપ્યો.” રુદિયું એટલે હૃદય; ગુરુએ હૃદયમાં ભક્તિનું ઝાડ ઉગાડ્યું.
આંબો ઊગવાની આખી પ્રક્રિયા કડીએ કડીએ આવે છે. ગુરુએ ગોટલી આપી અને ભક્તે તેને હૃદયકમળમાં રોપી. પ્રેમનાં પાણી પાયાં તો કરુણાના કોંટા ફૂટ્યા. પછી દયા, ધર્મ અને દાનની ડાળીઓ ફૂટી, મોર આવ્યો, ઝીણી ખાખટી બેઠી અને મોટી થતાં સંતોએ ઉતારી લીધી. ધર્મનો દાબો નાખ્યો તો કેસરિયો રંગ આવ્યો, અને ઘોળી ઘોળીને રસ કાઢ્યો જે સંતો-ભક્તોએ ભાવથી ચાખ્યો. આ રસ નરસૈયાએ, મીરાંબાઈએ, પ્રહલાદે અને ધ્રુવે ચાખ્યો — અને દરેકને ભગવાન કોઈ ને કોઈ રૂપે મળ્યા: મીરાંને ઝેરમાં, પ્રહલાદને સ્તંભમાં, ધ્રુવને અવિચળ પદરૂપે.
રૂપકનો અર્થ સરળ છે: ગુરુ બીજ આપે, પણ તેને પ્રેમથી સીંચવાનું, ધીરજ રાખવાનું અને ધર્મથી પકવવાનું કામ ભક્તનું છે. ત્યારે જ ભક્તિ મીઠા ફળ જેવી બને છે, જે બીજા સાથે વહેંચી શકાય.
છેલ્લે ભજન કહે છે કે જે આ “આંબો” ભાવથી ગાશે તેના જનમ-મરણ મટી જશે. ગુરુમહિમા અને સંતવાણીના સત્સંગમાં આ ભજન પ્રિય છે.