શ્રી કૃષ્ણ કીર્તન • લિરિક્સ
નાવ મારી નારાયણ કાંઠે ઉતારજો
Krishna Bhajan
સ્વર: હંસાબેન પોરિયા
નાવ મારી નારાયણ કાંઠે ઉતારજો
પીડીએફ / પ્રિન્ટ સેટિંગ્સ
ભજન લિરિક્સ
અર્થ અને સમજૂતી
ભજન વિશે
જીવનની નાવને નારાયણના હાથમાં સોંપી દેતી આ પ્રાર્થના છે. ટેક છે, “નાવ મારી નારાયણ કાંઠે ઉતારજો, ભૂલી ના જાજો, સંભારજો” — ભક્ત કૃષ્ણને વિનંતી કરે છે કે મૃત્યુના ભય અને મોહનાં મોજાંમાંથી (લોઢમાંથી) ઉગારીને મારી નાવ પાર ઉતારજો.
પોતાની વિનંતી મજબૂત કરવા ભક્ત જૂના ભક્તોની યાદ અપાવે છે, જેમણે સંકટમાં ભગવાનને પોકાર્યા હતા. નરસિંહ મહેતા કેદમાં પોકારતા હતા, મીરાંબાઈને ઝેર પીવાનો વારો આવ્યો, શબરી વનમાં બોર લઈને રાહ જોતાં, ધ્રુવ વનમાં તપ કરતા અને પ્રહ્લાદ સ્તંભ પાસે પોકારતા. દરેક કડીમાં એક જ આજીજી છે — “વેલા આવજો.” આ ઉદાહરણોથી ભક્ત જાણે કહે છે: જેમ એ સૌની લાજ રાખી, તેમ મારી પણ રાખજો. છેલ્લે ગોપી મંડળના સ્વામી શામળિયાને બેડલી (નાવ) પાર ઉતારવાની વિનંતી છે.
ભજનનો સાર એ છે કે સંસાર એક દરિયો છે અને માણસ પોતાની તાકાતથી કાંઠે પહોંચી શકતો નથી. ભગવાન પર ભરોસો રાખીને તેમને સતત સંભારવા, અને “ભૂલી ના જાજો” એમ નમ્રતાથી માગતા રહેવું — એ જ સાચી શરણાગતિ છે. આ ભજન સત્સંગ મંડળમાં સાથે ઝીલીને ગવાય છે.