શ્રી કૃષ્ણ કીર્તન • લિરિક્સ
કૌરવ પાંડવ રમે બેય જુગઠે રે
kaurav pandav rame bey jugthe re
સ્વર: હંસાબેન પોરિયા
કૌરવ પાંડવ રમે બેય જુગઠે રે
પીડીએફ / પ્રિન્ટ સેટિંગ્સ
ભજન લિરિક્સ
અર્થ અને સમજૂતી
ભજન વિશે
મહાભારતના દ્રૌપદી ચીરહરણનો પ્રસંગ આ ભજનમાં લોકભાષામાં ગવાયો છે. કૌરવ અને પાંડવ જુગાર રમે છે, પાંડવો દ્રૌપદીને પણ હારી જાય છે, અને ટેકની પંક્તિ કહે છે, “દ્રૌપદી રોવે સભામાં ધ્રુસકે રે” — ભરી સભામાં અપમાનિત સતીનું દુઃખ આખા ભજનમાં વણાયેલું છે.
દુઃશાસન દ્રૌપદીને સભામાં ખેંચી લાવે છે. કોઈ સહાય નથી ત્યારે દ્રૌપદી પોતાના વીર, શ્રીકૃષ્ણને યાદ કરે છે અને કહે છે કે “રાખડીના મૂલ” ચૂકવો — લોકપરંપરામાં કૃષ્ણ અને દ્રૌપદીને ભાઈ-બહેનના સ્નેહથી જોવામાં આવે છે. બહેનનો સાદ સાંભળી દીનાનાથ ગરુડ પર બેસીને આવે છે અને ચીર પૂરે છે; ભજન કહે છે નવસો નવ્વાણું ચીર પૂર્યાં, એટલે કે સાડી ક્યારેય ખૂટી નહીં. આમ ભાઈએ રાખડીનું ઋણ ચૂકવ્યું. આગળ કૃષ્ણે પાંડવોનો હાથ ઝાલ્યો અને અંતે કૌરવોનો નાશ થયો.
ભજનનો સંદેશ એ છે કે જ્યારે બધા સહારા છૂટી જાય, ત્યારે સાચા મનથી કરેલો પોકાર ભગવાન સાંભળે છે અને શરણે આવેલાની લાજ રાખે છે. છેલ્લી કડીમાં મંડળ પણ એ જ માગે છે: “દીનબંધુ રાખજો અમારી લાજ.” આ ભજન સત્સંગ મંડળમાં કૃષ્ણભક્તિના પ્રસંગ તરીકે ગવાય છે.