શ્રી કૃષ્ણ કીર્તન • લિરિક્સ
દ્વારિકા થી આવ્યો વન નો મોરલો
dwarika thi aavyo van no morlo
સ્વર: હંસાબેન પોરિયા
દ્વારિકા થી આવ્યો વન નો મોરલો
પીડીએફ / પ્રિન્ટ સેટિંગ્સ
ભજન લિરિક્સ
અર્થ અને સમજૂતી
ભજન વિશે
દ્વારિકાથી ગોકુળ આવેલા એક મોરલાના મુખે કૃષ્ણના વિરહની વાત આ ભજનમાં ગવાઈ છે. મોર નંદબાવાના દ્વારે આવીને બેસે છે અને ગોકુળવાસીઓ તેને “શ્યામનો સંદેશો” પૂછે છે. આખું ભજન પ્રશ્ન અને જવાબના રૂપમાં ચાલે છે, જે તેને ખૂબ ભાવભર્યું બનાવે છે.
સૌથી પહેલાં માતા જશોદા પૂછે છે કે મારો લાલ શું કરે છે. મોર કહે છે: સોનાના થાળમાં છપ્પન ભોગ છે, તોય તે ખાતો નથી, કારણ કે માખણ જોતાં તેને મા યાદ આવે છે. નંદબાવાને જવાબ મળે છે કે ગોવાળ હવે સોનાની દ્વારિકાનો રાજા થયો છે, છતાં તેને ગોકુળ ગામ સાંભરે છે. રાધાજીને કહે છે કે પટરાણીઓ સેવા કરે છે, તોય પ્રભુને રાધા યાદ આવે છે; અને ગોપીઓને કહે છે કે રાસ રમતાં તેમને વ્રજની નારીઓ સાંભરે છે. પછી મોર પાછો દ્વારિકા જાય છે, ત્યાં પ્રભુ પૂછે છે કે મારું ગોકુળ અને મારી માવડી શું કરે છે, અને મોર જશોદાનાં આંસુ તથા ગોપીઓની વિનંતી સંભળાવે છે: “એક વાર વ્રજમાં દેજો વાસ”.
આ ભજનનો ભાવ એ છે કે સાચો પ્રેમ અંતરથી ઓછો થતો નથી. રાજવૈભવ વચ્ચે પણ કૃષ્ણનું મન પોતાના લોકોમાં છે, અને ગોકુળનો પ્રેમ પણ આંસુ બનીને તેમની રાહ જુએ છે. ભગવાન અને ભક્ત બંને એકબીજાને યાદ કરે છે, એ વાત સાંભળનારના હૈયાને સ્પર્શે છે.