મનવા હો મનવા હરિ ભજો મનવા

પોતાના જ મનને “મનવા હો મનવા” કહીને સંબોધતું આ ભજન મનને સમજાવે છે કે હરિને ભજ, તો “થઈ જાશે બેડો પાર.” બેડો એટલે નાવ — સંસારરૂપી સાગર પાર કરવાની આખી વાત નાવ અને દરિયાના રૂપકથી કહેવાઈ છે.

ભજન કહે છે કે સાગર વિશાળ છે અને વાટ વસમી છે, એટલે હૈયામાં શ્રીહરિને ધારણ કર. નાવ તૂટેલી છે અને જવું છે પેલે પાર, તો હરિના નામે હલેસાં માર. સત્યનું સુકાન હાથમાં હશે તો મુકામે પહોંચાશે અને વિઠ્ઠલ પોતે મદદે આવશે. આગળ કહ્યું છે કે દીવો પ્રગટાવીને જો, તો સમજાશે કે સંસારમાં કોઈ સાર નથી. ત્રિલોકીનાથનો સાથ પળવાર પણ ન છોડવો, કારણ કે એ અનાથોના નાથ છે.

ભજનનો સાર છે શ્રદ્ધા અને હિંમત. જીવનમાં મુશ્કેલી આવે, નાવ ડગમગે, ત્યારે પણ “હિંમત હવે તું ના હાર” — ભગવાન પર વિશ્વાસ રાખીને સત્યના માર્ગે ચાલતા રહીએ તો પાર ઊતરી જવાય.

સરળ શબ્દો અને ટૂંકી કડીઓને કારણે આ ભજન સત્સંગમાં આખી મંડળી સાથે ઝીલીને ગાઈ શકે છે.