ધીરે ધીરે ડગલા ભરતો જા નામ હરિનું જપતો જા

જીવનના રસ્તે ધીરજથી, પણ સતત ભગવાનનું નામ લેતાં ચાલવાની શીખ આપતું આ ભજન છે. ટેક છે, “ધીરે ધીરે ડગલાં ભરતો જા, નામ હરિનું જપતો જા” — ઉતાવળ નહીં, પણ દરેક પગલે હરિસ્મરણ.

કડીઓમાં માનવદેહને મોટી તક તરીકે બતાવ્યો છે. “માનવદેહ મળ્યો, કરી લે કમાણી” — પણ આ કમાણી ધનની નહીં, ભજનની છે. ધન-દોલત અને માયા શા કામનાં, જ્યારે દોડધામમાં જ યુવાની વીતી ગઈ? હાથમાં હીરો આવ્યો છે, એટલે કે હરિનું નામ મળ્યું છે, તો તેને લૂંટી લે. હરિના નામમાં મસ્ત બનીને ભક્તિરસ પીવો, સદ્‌ગુરુનાં ચરણે બેસવું, સેવા અને સ્મરણ કરવાં, અને “ભાતું ભક્તિનું” ભરતા જવું. દયા, ધર્મ અને સત્કર્મથી ભવસાગર તરાય છે, અને સત્સંગમાં ભળવાથી મન સાચા માર્ગે રહે છે.

ભજનનો સંદેશ એ છે કે “ભજન વિનાની જિંદગી શું કામની?” — જીવનની સાચી કમાણી નામસ્મરણ અને સારાં કર્મ છે. “ધીરે ધીરે” શબ્દ એ પણ સમજાવે છે કે ભક્તિ એક દિવસનું કામ નથી; રોજ થોડું થોડું, પણ નિયમથી આગળ વધવું. છેલ્લે “સાચા હીરાની પરખ” કરીને મોક્ષના માર્ગે ચાલવાની વાત છે. આ ભજન ગુરુ મહિમા અને સત્સંગના પ્રસંગે ગવાય છે.