Shri Krishna kirtan • Lyrics

દ્વારિકા થી આવ્યો વન નો મોરલો

dwarika thi aavyo van no morlo

Voice: Hansaben Poriya

દ્વારિકા થી આવ્યો વન નો મોરલો

Shri Krishna3.9K views4 Oct 20257:27

PDF / Print settings

Bhajan lyrics

18px
દ્વારિકા થી આવ્યો વનનો મોરલો, આવી બેઠો નંદબાવાને દ્વાર જો શ્યામ નો સંદેશો મોરલા આપજે....... જશોદા પૂછે છે મોરને વાતડી શું કરે છે મારો લાડકવાયો લાલ રે શું રે કરે છે મારો કાનજી મોરલો કહે છે માતા સાંભળો, છપ્પન પકવાન સોનાના થાળમાં તોયે વાલો માખણીયા નો ખાય રે માખણીયા દેખીને માતા સાંભરે ...... નંદબાવા પૂછે મોરને વાતડી શું કરે મારો ગાયોનો ગોવાળ રે શું રે કરે છે સુંદીર શ્યામળો, મોરલો કહે છે બાબા સાંભળો સોનાની દ્વારિકા નો રાજા થયો, તોયે વાલાને સાંભરે ગોકુળ ગામ રે નંદબાવા સાંભરે ને વાલો રોઈ પડ્યા... રાધાજી પુછે છે મોરને વાતડી શું કરે છે મારા હૈયા કેરા હાર રે શું રે કરે છે મારા કાનજી મોરલો કહે છે રાધા સાંભળો સાત પટરાણી પ્રભુની સેવા કરે તો એ વાલા ને સાંભરે રાધા નાર રે જાપ જપંતા રાધા સાંભરે..... ગોપીઓ પૂછે છે મોરને વાતડી શું કરે મારો રાસ બિહારી નાથ રે શું રે કરે છે મારો કાળીયો મોરલો કહે છે ગોપી સાંભળો સોળસો પટરાણી પ્રભુની સાથમા તોયે વાલા ને સાંભરે વ્રજની નાર રે રાસ રમંતાં ગોપી સાંભરે...... જાજા રે મોરલા પાછો દ્વારિકા, જઈ ને કહેજે દ્વારિકાધીશને વાત રે દીધેલા કોલ પ્રભુજી ભૂલી ગયા, દ્વારિકાધીશ પૂછે છે મોરને વાતડી, શું કરે મારુ ગોકુળિયું ગામ રે શું રે કરે છે મારી માવડી... મોરલો કહે છે પ્રભુ સાંભળો, જશોદા રૂંવે ને બાબા વિનવે, જશોદા ને આંખે આંસુધાર રે નદીયું ચાલી છે ગોકુલ ગામમાં.. ગોપીયું કરે પ્રભુને વિંનતી, એક વાર વ્રજ માં દેજો વાસ રે વ્રજ રે વાસી ને દર્શન આપજો..... મોરલો આવ્યો રે દ્વારિકાધીશ નો....

Meaning and explanation

About this bhajan

દ્વારિકાથી ગોકુળ આવેલા એક મોરલાના મુખે કૃષ્ણના વિરહની વાત આ ભજનમાં ગવાઈ છે. મોર નંદબાવાના દ્વારે આવીને બેસે છે અને ગોકુળવાસીઓ તેને “શ્યામનો સંદેશો” પૂછે છે. આખું ભજન પ્રશ્ન અને જવાબના રૂપમાં ચાલે છે, જે તેને ખૂબ ભાવભર્યું બનાવે છે.

સૌથી પહેલાં માતા જશોદા પૂછે છે કે મારો લાલ શું કરે છે. મોર કહે છે: સોનાના થાળમાં છપ્પન ભોગ છે, તોય તે ખાતો નથી, કારણ કે માખણ જોતાં તેને મા યાદ આવે છે. નંદબાવાને જવાબ મળે છે કે ગોવાળ હવે સોનાની દ્વારિકાનો રાજા થયો છે, છતાં તેને ગોકુળ ગામ સાંભરે છે. રાધાજીને કહે છે કે પટરાણીઓ સેવા કરે છે, તોય પ્રભુને રાધા યાદ આવે છે; અને ગોપીઓને કહે છે કે રાસ રમતાં તેમને વ્રજની નારીઓ સાંભરે છે. પછી મોર પાછો દ્વારિકા જાય છે, ત્યાં પ્રભુ પૂછે છે કે મારું ગોકુળ અને મારી માવડી શું કરે છે, અને મોર જશોદાનાં આંસુ તથા ગોપીઓની વિનંતી સંભળાવે છે: “એક વાર વ્રજમાં દેજો વાસ”.

આ ભજનનો ભાવ એ છે કે સાચો પ્રેમ અંતરથી ઓછો થતો નથી. રાજવૈભવ વચ્ચે પણ કૃષ્ણનું મન પોતાના લોકોમાં છે, અને ગોકુળનો પ્રેમ પણ આંસુ બનીને તેમની રાહ જુએ છે. ભગવાન અને ભક્ત બંને એકબીજાને યાદ કરે છે, એ વાત સાંભળનારના હૈયાને સ્પર્શે છે.