કાળિયા હો કાળિયા ગાયોના ગોવાળિયા

ગાયોના ગોવાળ કાળિયા ઠાકર પાસે ભક્તની આ નમ્ર પ્રાર્થના છે: “જોજે ન જાય મારી લાજ, કાળિયા.” “કાળિયા હો કાળિયા, ગાયોના ગોવાળિયા” ટેકમાં પ્રેમ પણ છે અને પોતાપણાનો હક પણ છે, જાણે બાળક પિતાને સાદ કરતું હોય.

ભક્ત કહે છે કે તમારા નામની — તમારા “બાના”ની — આબરૂ રાખજો અને અમારાં દુઃખ-દર્દ કાપજો; અમે તો તમારાં નાનાં બાળ છીએ. તમે સત્તાધીશ કહેવાઓ છો અને અમે તમારે ચરણે વેચાઈ ગયા છીએ. તમે પતિતને પાવન કરનાર છો. એક સુંદર કડીમાં પ્રભુને “દ્વારિકાવાળા, રણુજામાં રમનારા” કહ્યા છે — ભક્તની નજરે દ્વારકાધીશ અને રણુજાના ધણી એક જ છે; તમે અમારાથી જુદા ન રહેશો. છેલ્લી કડીમાં રંકલાલ પ્રભુના ગુણ ગાય છે અને ગોમતીને આરે સ્નાનની ઇચ્છા રાખે છે.

આ ભજનનો સાર છે પૂરો વિશ્વાસ: પ્રભુ “વિશ્વાસ રખાવનાર” અને “ક્ષમા અપાવનાર” છે. પોતાની ભૂલો સાથે પણ ભક્ત નિઃસંકોચ પ્રભુ પાસે જાય છે, કારણ કે તેને ખાતરી છે કે ગોવાળ પોતાની ગાયોની જેમ જ ભક્તોની સંભાળ રાખશે.

કૃષ્ણભક્તિ અને રામાપીરના સત્સંગમાં — બંનેમાં — આ ભજન પ્રેમથી ગવાય છે.