ભાગ્ય મળ્યો રે સત્સંગ

સત્સંગ મળ્યો એને પોતાનું ભાગ્ય માનતી એક ભક્ત બહેન સખીને કહે છે, “બેની મને ભાગ્ય મળ્યો રે સત્સંગ.” આ ભજન ગુરુના આંગણે મળેલા ભક્તિના રંગનો આનંદ અને આભાર છે.

રોજ ગુરુજીના આંગણે જતાં ભક્તિનો રંગ લાગ્યો; ગુરુજીની વાણી એટલી મીઠી લાગે કે મન દોડી દોડીને ત્યાં જાય. ગુરુના ચરણમાં જ અડસઠ તીર્થ છે — કાશી અને ગંગાનું સ્નાન ત્યાં જ થઈ ગયું, એવો ભાવ છે. સદગુરુના ચરણની રજ પણ પ્યારી લાગે અને ઊડીને અંગે આવે ત્યારે આનંદ થાય. સાથે ચેતવણી પણ છે કે ‘નુગરા’ — જેણે ગુરુ નથી કર્યા, જે સાચો માર્ગ નથી જાણતા — એવા માણસની સંગત ન કરવી, કારણ કે એ ખોટે રસ્તે લઈ જાય. નિંદા કરનારનો અવતાર એળે જાય છે, એટલે સત્સંગીએ નિંદાથી દૂર રહેવું.

ભજનનો સાર છેલ્લી કડીમાં છે: “ગુરુજીના ગુણ અમે નિત નિત ગાતા, છૂટે મારા ચોરાસીના બંધ.” સારી સંગત અને ગુરુનું માર્ગદર્શન જીવનને ઊંચે લઈ જાય છે, એટલે જે સત્સંગ મળ્યો છે તેને ભાગ્ય સમજીને સાચવવો.

ગુરુમહિમાના સત્સંગમાં અને બહેનોના મંડળમાં આ ભજન ખૂબ ભાવથી ગવાય છે.