ઓધવરાય માધવરાય મને કાનો વાલો લાગે છે

બાળ કનૈયાની રોજની સેવાનું વહાલભર્યું ચિત્ર આપતું આ ભજન “ઓધવરાય માધવરાય મને કાનો વાલો લાગે છે, મને ગોકુળ વાલું લાગે છે” ની ટેક પર ગવાય છે. ભક્ત બહેન કાનાને પોતાના ઘરના નાના બાળક જેવો માનીને તેની સંભાળ લે છે.

સવારે વહેલી ઊઠીને તે જમનાજીનું જળ લાવે છે અને કાનાને નવડાવે છે. પછી સુંદર વાઘા પહેરાવે છે, આંગણું તૈયાર કરીને કાનાને નાનાં નાનાં પગલાં પડાવે છે, બગીચામાંથી મોગરાનાં ફૂલ લાવીને ચડાવે છે અને ચંદનનું તિલક કરે છે. સ્નાન, શણગાર, ફૂલ અને તિલક — ઘરમાં ઠાકોરજીની સેવામાં થતો આ જ ક્રમ ભજનમાં ગવાયો છે.

ભજનનો ભાવ વાત્સલ્યનો છે: ભગવાનને દૂરના રાજા તરીકે નહીં, પણ પોતાના લાડકા બાળ તરીકે પ્રેમ કરવો. નાની નાની સેવા પણ પ્રેમથી થાય ત્યારે એ પૂજા બની જાય છે, અને એવા પ્રેમથી ઘર જ ગોકુળ જેવું વહાલું લાગે છે.

સવારની સેવા વખતે કે બહેનોના કીર્તન-સત્સંગમાં આ ભજન સાદા, મીઠા ઢાળમાં ગવાય છે.