પેરી ચોલી ને કડી કાન માં રે

ભગવાન શિવ પણ શ્રીકૃષ્ણનો રાસ જોવા આતુર થયા, એ મધુર પ્રસંગ આ ભજનમાં ગવાયો છે. ધ્રુવપંક્તિ છે, “પેરી ચોલી ને કડી કાનમાં રે, શિવ આવ્યા વનરાવન રાસમાં” — રાસમાં ફક્ત ગોપીઓ જ જઈ શકે, એટલે મહાદેવ ગોપીનો વેશ ધરીને આવ્યા. આ જ ભાવથી વૃંદાવનમાં શિવજી ગોપેશ્વર મહાદેવ તરીકે પૂજાય છે.

કડીઓમાં વેશની મજાની વાતો છે. શિવજીએ સર્પ ઉતારીને ફૂલની માળા પહેરી, છતાં સર્પ તો ગળામાં રહી જ ગયા. આછી ઓઢણી ઓઢીને લાંબી લાજ કાઢે છે અને ગોપીઓના સંગમાં રમે છે. ગોપીઓ એકબીજીને પૂછે છે કે આ નવી ગોપી કોણ છે. નારદજી આવીને માતા પાર્વતીને કહે છે કે તમારા કંથને ઓળખી લો, અને પાર્વતી મનમાં મૂંઝાય છે. કૈલાસ છોડીને શિવ ગોકુળ આવ્યા, કારણ કે તેમને કાનાનાં દર્શન કરવાં હતાં. ફુદરડી ફરતાં ચૂંદડી સરકી અને ભોળાનાથ ઓળખાઈ ગયા. અંતે “હરિ અને હરની ચાર આંખ થઈ” અને હરિ મલકાયા.

આ ભજનનો સુંદર સંદેશ છે કે હરિ અને હર જુદા નથી; બંને એકબીજાના પ્રેમી અને ભક્ત છે. મોટા દેવ પણ પ્રેમ માટે પોતાનો વૈભવ છોડીને સાદા બની જાય છે.

રમૂજ અને ભક્તિથી ભરેલું આ ભજન કૃષ્ણ ભક્તિના સત્સંગમાં અને રાસના ભાવ સાથે ગવાય છે.