ગુરુજી મારા લઈલો કલમ તમે હાથે

કહેવાય છે કે માણસના લેખ વિધાતા લખે છે. આ ભજનમાં ભક્ત એ કલમ ગુરુજીના હાથમાં સોંપે છે: “ગુરુજી મારા લઈલો કલમ તમે હાથે, કે લેખ મારા એવા રે લખજો રે લોલ.” તેને ધન કે માન નથી જોઈતું; તેને એવું ભાગ્ય જોઈએ છે જે ભક્તિ અને સેવામાં વીતે.

એક પછી એક સાત લેખ શરીરના સાત અંગ પર લખવાની વિનંતી છે. માથા પર લેખ લખજો, જેથી ગુરુના ચરણમાં વારંવાર ઝૂકું. કાનમાં લખજો, જેથી દિવસ-રાત સત્સંગ સાંભળું. આંખમાં લખજો, જેથી ગુરુનાં દર્શન કરું. જીભ પર લખજો, જેથી પ્રભુનું નામ રટું. હાથમાં લખજો, જેથી પુણ્ય અને દાન કરું. પગમાં લખજો, જેથી ચારે ધામની જાત્રા કરું. અને છેલ્લે હૃદયમાં લખજો, જેથી સદાય સંતોની સેવા કરું.

આ ભજન સુંદર રીતે સમજાવે છે કે આખું શરીર ભક્તિનું સાધન બની શકે છે. દરેક અંગનો સારો ઉપયોગ થાય એ જ સાચું સદ્ભાગ્ય છે. ભાગ્ય બદલવાની ઇચ્છા પણ અહીં સ્વાર્થ માટે નહીં, ગુરુ અને સંતોની સેવા માટે છે.

“રે લોલ”ના લહેકાવાળું આ ભજન સત્સંગમાં ગુરુ મહિમાના ભજન તરીકે ગવાય છે.