રમતો રમતો જાય રામાપીર નો ઘોડલો રમતો જાય

રામાપીરનો ઘોડલો રૂમઝૂમ કરતો, રમતો રમતો ચાલે છે — આ કીર્તન એ દૃશ્યના આનંદમાં ગવાયું છે. “રામાપીરનો ઘોડલો રમતો જાય, નવખંડમાં સોહાય” — પીરનો ઘોડો ભક્તો માટે તેમની હાજરીનું પ્રતીક છે, એટલે તેને જોઈને જ મન હરખાય છે.

કડીઓમાં રામાપીરનો શણગાર વર્ણવ્યો છે: જરકસી જામો, પીળું પીતાંબર અને ભમરિયો ભાલો. પંચરંગી નેજા ફરકે છે અને લોબાનનો ધૂપ મહેકે છે. પીરની અખંડ જ્યોત જાગી છે અને પાટની પૂજા થાય છે. પીરના નવરાત્રામાં માંડવીઓ શોભે છે, અને ભક્તોના હૈયામાં હરખ સમાતો નથી.

આ ભજનમાં કોઈ ઉપદેશ કરતાં વધુ ઉત્સવનો ભાવ છે. નેજો, ભાલો, ધૂપ, જ્યોત અને માંડવી — આ બધાં રામાપીરની ભક્તિનાં ઓળખચિહ્નો છે, અને તેમને યાદ કરતાં ભક્તને લાગે છે કે ધણી પોતે ઘોડે ચડીને આંગણે આવ્યા છે. સાચી શ્રદ્ધામાંથી જ આવો હરખ જન્મે છે.

રામાપીરના નોરતા, પાટ અને અખંડ જ્યોતના પ્રસંગે આ કીર્તન ઢોલ-મંજીરા સાથે ગવાય છે.