રામા રેવતે ચડીને વેલા આવજો રે

રામદેવપીરની બહેન સગુણાબાઈની પોકાર અને પીરના તરત આવી પહોંચવાની જાણીતી વાત આ ભજનમાં છે. “રામા રેવતે ચડીને વેલા આવજો રે, પીરજી લીલુડે ચડીને વેલા આવજો” — રેવત અને લીલુડો એટલે પીરનો ઘોડો; ભક્ત વિનવે છે કે પવનવેગે વહેલા આવજો.

કડીઓમાં પ્રસંગ આમ આવે છે: બેની સગુણા રામદેવપીરના વિવાહ પ્રસંગે આવવા નીકળ્યાં, પણ અધવચ્ચે લૂંટારાએ લૂંટ કરી. આંસુ સારતાં સગુણાબાઈએ પીરને પોકાર કર્યો. પોકાર સાંભળતાં જ રામાપીર ઘોડે ચડ્યા, હાથમાં ભાલો અને લીલો નેજો ધર્યો, અને બહેનની નજરે ચડ્યા. રામે ચોરને પકડી લીધા, નવ ખંડમાં ડંકા વાગ્યા અને બેનીનું કામ પાર પડ્યું.

છેલ્લી કડીમાં ભજન આપણી પોતાની વાત બની જાય છે. જેમ સગુણાબાઈને સંકટમાંથી ઉગાર્યાં, તેમ ભક્ત કહે છે કે આ સંસારમાં “નથી ઉગવાનો આરો” — પીરજી, ભવસાગરથી બચાવો. રચનાકાર અમરદાસ કહે છે કે અમને તમારો જ ઓથ છે. સાચા દિલની પોકાર ધણી સુધી પહોંચે છે, એવી શ્રદ્ધા આ ભજનમાં છે.

રામાપીરના પાટ, બીજના સત્સંગ અને જ્યોતના પ્રસંગે આ ભજન ભાવથી ગવાય છે.