ઘોડીલા ખીલવે રામાપીર ઘોડીલા ખીલવે રામાપીર

રણુજાના રામદેવપીરને ઘોડે ચડીને ખેલતા જોઈને ભક્તનું મન હરખાય છે, અને એ હરખ “ઘોડીલા ખેલવે રામાપીર” એ ટેકમાં વારે વારે ગુંજે છે. ઘોડો રામાપીરની ઓળખ છે; હાથમાં તીર લઈને ઘોડી ખેલવતા પીરનું રૂપ ભક્તની નજર સામે ખડું થાય છે.

દરેક કડીમાં રામાપીરને તેમનાં સગાં અને ભક્તોના સંબંધથી ઓળખાવ્યા છે: પિતા અજમલજીના કુંવર, માતા મીનળદેના બાળ, વીરા વીરમદેવના ભાઈ, બેની સગુણાના વીર અને રાણી નેતલના ભરથાર. સાથે ડાલીબાઈ અને હરજી ભાટી જેવા ભક્તોના “ભગવાન” તરીકે પણ તેમને યાદ કર્યા છે. એક કડીમાં તેમને “હિંદવા પીર” પણ કહ્યા છે — રામદેવપીરને હિંદુ અને મુસ્લિમ બંને સમાજ પ્રેમથી પૂજે છે, તેની આ ઝલક છે.

આ ગણતરી પાછળનો ભાવ સુંદર છે: જે પ્રભુ ઘરના દીકરા, ભાઈ અને પતિ તરીકે સૌને પોતાના લાગે છે, તે જ “ભક્તોનો ભગવાન” પણ છે. ભગવાન દૂર ઊભેલા નહીં, પણ આપણા ઘર-પરિવાર જેવા સ્નેહી છે — એ વાત આ સાદી રચનામાંથી મળે છે.

ટૂંકી, વારંવાર આવતી પંક્તિઓને કારણે આ કીર્તન રામાપીરના પાટ, બીજના સત્સંગ અને મંડળમાં સૌ સાથે મળીને ઝીલે છે.