रामापीर कीर्तन • लिरिक्स
રામદેવપીર નો બેરખો
હીરા મોતી નું મારું વહાણ ભરેલું
स्वर: हंसाबेन पोरिया
રામદેવપીર નો બેરખો
PDF / प्रिंट सेटिंग्स
भजन लिरिक्स
अर्थ और व्याख्या
भजन के बारे में
રામદેવપીર અને દરિયામાં ફસાયેલા એક વાણિયાની કથા આ લાંબા ભજનમાં ગવાઈ છે. બેરખો એટલે હાથે પહેરવાનું કડું. દરેક કડીને અંતે આવતી પંક્તિ “દરિયામાં વાણિયો પીરને પોકારે” આખી વાર્તાનો સૂર બાંધે છે.
વાણિયો પરદેશ કમાવા જતાં પહેલાં રામદેવને પરિવાર સંભાળવાની અરજ કરે છે. પીર પૂછે છે, “મારા માટે શું લાવીશ?” વાણિયો કહે છે, “તમે કહો તે.” પીર કહે છે: સોનાનો બેરખો ઘડાવજે અને સાચાં રતનથી મઢાવજે. પરદેશમાં વાણિયો અઢળક કમાય છે અને બેરખો ઘડાવે છે. પણ પાછા ફરતાં દરિયા વચ્ચે એનું મન બદલાય છે: આવો બેરખો મારે પીરને નથી દેવો. ત્યાં જ તોફાન આવે છે, હોડી ડૂબવા લાગે છે, અને સાચા હૃદયથી એ પીરને પોકારે છે. ભજન કહે છે કે પીરે હાથ લંબાવીને હોડી તારી, અને બેરખો પીરના હાથમાં દેખાયો. રણુજા આવીને વાણિયો કહે છે કે બેરખો દરિયામાં ડૂબી ગયો; ત્યારે પીર એ જ બેરખો બતાવે છે. વાણિયો માફી માગે છે અને બે બેરખા ઘડાવીને પીરને પહેરાવે છે.
કથાનો સંદેશ સ્પષ્ટ છે: ભગવાનને આપેલું વચન મોટું છે, અને લોભમાં આવીને તેમાંથી ફરવું ભૂલ છે. સાથે એ પણ શીખ છે કે ભૂલ સ્વીકારીને સાચા મનથી માફી માગનારને ધણી માફ કરે છે.
છેલ્લી કડીઓમાં ભક્તો પ્રાર્થના કરે છે કે જેમ વાણિયાની હોડી તારી, તેમ અમને પણ ભવપાર ઉતારજો. રામાપીરના પાટ અને બીજના સત્સંગમાં આવાં કથા-ભજનો ભાવથી ગવાય છે.