रामापीर कीर्तन • लिरिक्स

આવ્યા આવ્યા રામાપીરના ઘોડા જો

રામાપીર ભજન

स्वर: हंसाबेन पोरिया

આવ્યા આવ્યા રામાપીરના ઘોડા જો

रामापीर7.2K व्यूज़12 अग. 20264:09

PDF / प्रिंट सेटिंग्स

भजन लिरिक्स

18px
આવ્યા આવ્યા રામાપીરના ઘોડા જો આવીને ઉભા રણુજા ધામમાં પિતા અજમલ વારી પૂછે વાત જો આજની રાતે રે કુંવર ક્યાં હતા? અમે ગયા હતા માલ દેના ઘેર જો રૂપા રે સતી એ વાયક મોકલ્યા પિતા અમારે વાયકના વ્યવહાર જો વાયકના વ્યવહાર એ જાવું જરૂર છે આવ્યા આવ્યા રામાપીરના ઘોડા જો માતા મીનળદેવ વારી પૂછે વાત જો માતા મીનળદેવ વારી પૂછે વાત જો આજની રાત્યો રે દીકરા ક્યાં હતા? અમે ગયા હતા પ્રહલાદજીને વારે જો રતના રે વલીએ વાયક મોકલ્યા માતા અમારે વાયકના વ્યવહાર જો વાયકના વેવારે વારુ લાગ્યું વીરા વિરમદેવ વારી પૂછે વાત જો આજની રાતે રે બાંધવ ક્યાં હતા? અમે ગયા હતા હરિશ્ચંદ્રને ઘેર જો તારા રે મતિએ વાયક મોકલ્યા વીરા અમારે વાયકના વ્યવહાર જો વાયકના વ્યવહાર એ વાર લાગ્યો આવ્યા આવ્યા રામાપીરના ઘોડા જો આવીને ઉભા રણુજા ધામમાં બેની સગુણા વારી પૂછે વાત જો આજની રાત્યો રે વીરા ક્યાં હતા અમે ગયા હતા ધરમ રાજાને ઘેર જો સતી રે દ્રૌપદીએ વાયક મોકલ્યા બેની અમારે વાયકના વ્યવહાર જો વાયકના વ્યવહારે વારુ લાગ્યું આવ્યા આવ્યા રામાપીરના ઘોડા જો આવીને ઉભા રણુજા ધામમાં

अर्थ और व्याख्या

भजन के बारे में

“આવ્યા આવ્યા રામાપીરના ઘોડા જો, આવીને ઊભા રણુજા ધામમાં” — રાતભર બહાર રહીને રામાપીરનો ઘોડો સવારે રણુજા પાછો ફરે છે, અને ઘરના સૌ પૂછે છે કે રાત ક્યાં વીતી. આ સવાલ-જવાબમાંથી જ ભજનનો ભાવ ખૂલે છે.

પિતા અજમલજી પૂછે ત્યારે પીર કહે છે કે માલદેના ઘેર ગયા હતા, જ્યાં રૂપા સતીએ વાયક મોકલ્યું હતું. માતા મીનળદેવી પૂછે ત્યારે પ્રહલાદજીના વારાની વાત કરે છે, ભાઈ વિરમદેવ પૂછે ત્યારે રાજા હરિશ્ચંદ્રને ઘેર તારામતીએ બોલાવ્યા હતા, અને બહેન સગુણા પૂછે ત્યારે ધર્મરાજાને ઘેર દ્રૌપદીએ વાયક મોકલ્યું હતું. ‘વાયક’ એટલે ભક્ત તરફથી આવેલું તેડું; દરેક જવાબમાં પીર કહે છે, “અમારે વાયકના વ્યવહાર, એ જાવું જરૂર છે.”

ભજનનો મુખ્ય સંદેશ એ છે કે સાચા ભક્તનું તેડું આવે ત્યારે ધણી અચૂક પહોંચે છે — પછી એ પ્રહલાદ હોય, હરિશ્ચંદ્ર હોય, પાંડવો હોય કે રૂપાંદે જેવી ભક્ત. જુદા જુદા યુગના આ ભક્તોનાં નામ લઈને ભજન બતાવે છે કે ભક્તિ અને ભગવાનનો સંબંધ સમયથી પર છે.

રામાપીરના પાટ અને જ્યોતના સત્સંગમાં આ ભજન ગવાય છે, કારણ કે તેમાં ભક્તના તેડે ધણી આવે એ જ શ્રદ્ધા ગવાઈ છે.