श्री राम कीर्तन • लिरिक्स

રામ લક્ષમણ બે બાંધવા રામૈયા રામ

ram lakshman bey bandhav

स्वर: हंसाबेन पोरिया

રામ લક્ષમણ બે બાંધવા રામૈયા રામ

श्री राम8.6K व्यूज़22 अग. 20266:18

PDF / प्रिंट सेटिंग्स

भजन लिरिक्स

18px
રામ લક્ષમણ બે બાંધવા રામૈયા રામ, બે ભાઈ ચાલ્યા વનવાસ રે રામૈયા રામ..... રામ ને લાગી તરસડી રામૈયા રામ..... લક્ષમણ વીર પાણીડાં પાવ રે રામૈયા રામ..... ઝાડે ચડી જળ જોઈ વળ્યાં રામૈયા રામ..... ક્યાંય નો દીઠ્યા એણે નીર રે રામૈયા રામ..... અઘોર વનમાં તલાવડી રામૈયા રામ..... પાણી ભરે બાળ કુંવારી રે રામૈયા રામ..... ઘડો ઉતારી જળ પીવડાવ્યા રામૈયા રામ..... નો પૂછી નાત પર નાત રામૈયા રામ..... પાણી પી ઘર પુછીયા રામૈયા રામ..... પરણ્યા છો કે બાળ કુંવારા રામૈયા રામ..... નથી પરણ્યા કે નથી પરવરિયા રામૈયા રામ..... હજી સુધી બાળ કુંવારા રે રામૈયા રામ..... ક્યા રાજાની બેટડી રામૈયા રામ..... શું છે તમારા નામ રામૈયા રામ..... જનક રાજાની બેટડી રામૈયા રામ..... સીતા અમારા નામ રામૈયા રામ..... સીતા એ ઘર પુછીયા રામૈયા રામ..... ક્યાં રાજાના બેટડા રામૈયા રામ..... શું છે તમરેલા નામ રે રામૈયા રામ..... દશરથ રાજા ના બેટડા રામૈયા રામ..... રામ અમરેલા નામ રે રામૈયા રામ..... વનમાં તે રોપ્યો માંડવડો રામૈયા રામ..... ધરતી ઉપર ઢાળ્યા બાજોઠ રે રામૈયા રામ..... પરણે પરણે સીતા ને રામ રે રામૈયા રામ

अर्थ और व्याख्या

भजन के बारे में

“રામૈયા રામ” ની મીઠી ટેક સાથે ગવાતું આ લોકગીત રામ-લક્ષ્મણ અને સીતાજીના મિલનની વાત લોકની પોતાની રીતે કહે છે. વાલ્મીકિ રામાયણમાં રામ-સીતાનાં લગ્ન મિથિલામાં ધનુષ્યભંગ પછી થાય છે, પણ ગામડાંની બહેનોએ આ કથાને વનમાં, તળાવડીના કાંઠે બનતા સાદા પ્રસંગ તરીકે ગાઈ છે.

બે ભાઈ વનમાં ચાલ્યા જાય છે ત્યાં રામને તરસ લાગે છે. લક્ષ્મણ ઝાડે ચડીને પાણી શોધે છે, પણ ક્યાંય નીર દેખાતું નથી. આખરે ઘોર વનમાં એક તળાવડી પર કુંવારી કન્યા પાણી ભરતી મળે છે. તે ઘડો ઉતારીને પાણી પાય છે અને નાત-જાત પૂછતી નથી. પછી બંને એકબીજાનાં ઘર અને નામ પૂછે છે: તે જનક રાજાની દીકરી સીતા છે, અને તે દશરથ રાજાના દીકરા રામ છે. છેવટે વનમાં જ માંડવો રોપાય છે, ધરતી પર બાજોઠ ઢળાય છે અને રામ-સીતા પરણે છે.

આ ગીતમાં ખાસ ધ્યાન ખેંચે એવી વાત છે કે તરસ્યાને પાણી પાતી વખતે “નો પૂછી નાત પર નાત” — માનવતા જાતિથી ઉપર છે. સાથે જ લોકમાનસમાં રામ-સીતા કેટલાં પોતાનાં છે, એ પણ દેખાય છે: તેમનાં લગ્ન જાણે આપણા ગામના આંગણે જ થતાં હોય.