રામદેવ વીરમદેવ ઉભા વડલા હેથ જો

આ લોકભજનમાં રામદેવજી અને તેમના ભાઈ વીરમદેવ વડલા નીચે ઊભા છે, અને એ વડલો “સાચા મોતીડે” વરસ્યો છે — એટલે કે તેમના આગમનથી ધરતી ધન્ય થઈ છે. ભજનની ધ્રુવપંક્તિ આ દૃશ્ય પર વારંવાર પાછી આવે છે.

ત્યાંથી રામદેવ દોટ મૂકે છે અને પોકરણ શહેરનો રસ્તો પૂછતા જાય છે. પહેલાં કૂવાને કાંઠે પાણી ભરતી પનિહારીને “તું છો મારી બેન” કહીને રસ્તો પૂછે છે. તે કહે છે કે ડાબો રસ્તો દ્વારકા જાય છે અને જમણો પોકરણ. પછી ગામના ગોંદરે ગાયોના ગોવાળને “તું છો મારો વીર” કહીને પૂછે છે, અને તે પણ એ જ રસ્તો બતાવે છે. છેલ્લે રાજાના મહેલમાં પ્રધાનને પૂછે છે કે કયું નગર છે અને રાજા કોણ છે; જવાબ મળે છે — પોકરણ શહેર અને અજમલ રાજા. રામદેવજી અજમલજીના પુત્ર તરીકે જાણીતા છે, અને દ્વારકાનો ઉલ્લેખ તેમને દ્વારકાધીશ સાથે જોડતી ભક્તોની શ્રદ્ધાની યાદ અપાવે છે.

ભજનમાં એક મીઠી વાત છે: રામદેવજી અજાણી પનિહારીને બહેન અને ગોવાળને ભાઈ કહીને બોલાવે છે. સૌને પોતાના ગણવાનો આ ભાવ જ રામાપીરની ઓળખ છે, જેમને દરેક સમાજના લોકો પ્રેમથી પૂજે છે.

રામાપીરના પાટ અને બીજના સત્સંગમાં આવાં કથાભજનો ગવાય છે.