ઊંડા ઊંડા ભોયરામાં બેઠા હનુમાનજી

હનુમાનજીના બળ અને રામભક્તિનું આ જોશીલું ભજન છે. ઊંડા ભોંયરામાં બેઠેલા હનુમાનજી સતત શ્રીરામનું નામ લે છે અને ત્યાંથી જ “હનુમાન હાકલ મારે” — હાકલ અને પડકાર કરે છે. ભજનની દરેક કડી આ જ ટેક પર પાછી ફરે છે, એટલે સાંભળનારના મનમાં પણ એ ગર્જના ગુંજતી રહે છે.

કડીઓમાં રામાયણના યુદ્ધનું ચિત્ર ઊભું થાય છે. કાળા કાળા પથ્થર પર શ્રીરામનું નામ લખાયું છે — એ સેતુબંધની યાદ આપે છે, જ્યાં રામનામે પથ્થર તર્યા. પછી હનુમાનજી લંકાના એક પછી એક યોદ્ધાને લલકારે છે: મેઘનાદ, કુંભકર્ણ અને છેલ્લે રાવણને — “જાગ ને યુદ્ધમાં થઈ જા તૈયાર.” અંતે વિભીષણને રાજ ભોગવવા તૈયાર થવાનું કહે છે, એટલે કે યુદ્ધનું પરિણામ પહેલેથી નક્કી છે: ધર્મની જીત અને સાચા ભક્તને રાજ.

ભજનનો સંદેશ એ છે કે હનુમાનજીની અપાર શક્તિનું મૂળ તેમનું બળ નહીં, પણ રામનામ છે. ભોંયરામાં એકાંતમાં બેસીને પણ તેઓ નામ લેતા રહે છે, અને એ જ નામ તેમને અધર્મ સામે નિર્ભય બનાવે છે. ભક્ત માટે પણ આ જ વાત છે — મનમાં રામનામ હોય તો મુશ્કેલી સામે હિંમતથી ઊભા રહી શકાય. ટૂંકી ટેક અને વારંવાર આવતા પડકારને કારણે આ ભજન મંડળીમાં તાળીઓ સાથે ઉત્સાહથી ઝીલાય છે.