વાલા મને લાગે હનુમાન સાંભળો ભરતજી

રામાયણના પ્રસંગોમાંથી હનુમાનજીના ગુણ ગાતું આ ભજન છે. ટેકમાં શ્રીરામ પોતાના ભાઈ ભરતને કહે છે, “વાલા મને લાગે હનુમાન, સાંભળો ભરતજી” — હનુમાન મને કેટલા વહાલા છે, એ સાંભળો. ભગવાન પોતે ભક્તનાં વખાણ કરે, એ આ ભજનની મીઠાશ છે.

પહેલાં હનુમાનજીનો પરિચય છે: માતા અંજની, પિતા પવનદેવ, અને મહાબલી નામ. પછી તેમનાં કામ ક્રમવાર ગવાય છે — મોટો સાગર પળમાં પાર કર્યો અને લંકા બાળી, સમુદ્રકિનારે સેના ઉતરી ત્યારે સેતુ બાંધવામાં સાથ આપ્યો, લક્ષ્મણને શક્તિબાણ વાગ્યું ત્યારે જડીબુટ્ટી લઈ આવ્યા. રણમાં રાવણ હાર્યો અને વિભીષણને રાજ સોંપાયું. ચૌદ વરસે રામ અયોધ્યા પાછા ફર્યા ત્યારે સૌથી પહેલાં કૈકેયી માતાને પગે લાગ્યા — એમાં રામનો ક્ષમાભાવ દેખાય છે.

ભજનનો સાર છેલ્લી કડીમાં છે: “રામના કામ કર્યાં, એણે કાંઈ ના માગ્યું, રુદિયામાં રાખ્યા સીતારામ.” હનુમાનજીએ આટલાં મોટાં કામ કર્યાં છતાં બદલામાં કશું માગ્યું નહીં; તેમને તો બસ હૃદયમાં સીતારામ જોઈતા હતા. નિઃસ્વાર્થ સેવા અને નમ્રતા જ ભગવાનને સૌથી વહાલી છે — આ શીખ આ ભજન આપે છે.