ભક્તિ કરવાની રહી જાસે આ જીંદગી કાલ વીતી જાસે

“ભક્તિ કરવાની રહી જાશે, આ જિંદગી કાલે વીતી જાશે” — આ ભજન સમયની કિંમત સમજાવે છે. માણસ હંમેશાં ભક્તિ પછી કરીશું એમ વિચારે છે, પણ જિંદગી ક્યારે પૂરી થઈ જાય તે ખબર પડતી નથી. ટેક વારંવાર આ જ ચેતવણી દોહરાવે છે.

કડીઓ એક પછી એક વાત મૂકે છે. કર્મના સંજોગે આ મનખો મળ્યો છે, તેને નકામો શા માટે ગુમાવવો? જે કરવાનું હોય તે આજે જ કરી લેવું, કારણ કે કાલે સવારે શું થશે તે કોઈ જાણતું નથી. કાયાનો ભરોસો નથી, અંતે તે માટીમાં મળી જવાની છે. જે કમાણી કરી છે તે સાથે નહીં આવે, “અહીંનું અહીં રહી જશે”; સાથે આવશે તો માત્ર દાન, ધર્મ અને પુણ્યનાં કરેલાં કર્મ.

છેલ્લી કડીમાં આજના જમાનાની ભાષામાં સરસ સરખામણી છે: રામના નામની માળા કરીએ તો તે “હરિ બેંકમાં જમા થાશે”. જેમ બેંકમાં બચત સાચવાય છે, તેમ નામસ્મરણ અને સારાં કર્મ જીવની સાચી મૂડી બને છે.

આ ભજનનો સાર સીધો છે: ભક્તિ અને સારાં કામને કાલ પર ન ટાળવાં. સત્સંગમાં સહેલા શબ્દોને કારણે સૌ તેને સાથે ઝીલી શકે છે.