મને રામાપીર રામાપીર રટવા દયો

“મને રામાપીર રામાપીર રટવા દે, મારી નિંદા કરે એને કરવા દે” — આ મુખડામાં ભક્તની નિશ્ચિંતતા છે. લોકો ભલે ટીકા કરે, ભક્તને તો બસ પોતાના ધણીનું નામ રટવું છે; બીજાની વાતથી એ ડગતો નથી.

પહેલી કડીઓમાં ભક્ત કહે છે કે મને આ મોંઘો મનખો, એટલે મનુષ્ય જન્મ, સુધારવા દે અને પાપનો ભાર ઉતારવા દે. પછી શરીર માટે ત્રણ સરસ ઉપમા છે: આ કાયા કાગળની હોડી છે, ડૂબે એ પહેલાં સામે પાર જવા દે; કાચનું રમકડું છે, ફૂટે એ પહેલાં ભવપાર થવા દે; કાદવ-કચરો છે, બગડે એ પહેલાં બાજી સુધારવા દે. પછી ભક્ત જુદાં જુદાં ધામની યાત્રાની ઇચ્છા કરે છે: પરબ ધામે લીલા નેજાનાં દર્શન, તોરણિયા ધામે લીલા ઘોડાનાં, પીપળી ધામે લીલા વાઘાનાં અને રણુજા ધામે જ્યોતનાં દર્શન. છેલ્લી કડીમાં હરજી હરિચરણે બેસીને રામાપીરના ગુણ ગાવાની માગણી કરે છે.

ભજનનો સાર એ છે કે શરીર નાશવંત છે અને સમય ઓછો છે, એટલે નિંદા-વખાણની ચિંતા છોડીને નામસ્મરણમાં લાગી જવું. દર્શનની આ ઝંખના બતાવે છે કે ભક્તને મન રામાપીરનાં ધામ જ સૌથી મોટી યાત્રા છે.

આ ભજન રામાપીરના પાટ, બીજના સત્સંગ અને ધામની યાત્રાએ જતી વખતે ગવાય છે.