હરિનો મારગ આવ્યો છે તારા હાથમાં રે

ધીરજ અને શ્રદ્ધાથી ભગવાનના માર્ગે ચાલવાની પ્રેરણા આપતું આ ભજન કહે છે, “હરિનો મારગ આવ્યો છે તારા હાથમાં રે, હળવે હળવે ચાલવા માંડ.” માર્ગ મળી ગયો છે; હવે ઉતાવળ નહીં, પણ રોજનું એક પગલું જરૂરી છે.

પહેલી કડી સફરની તૈયારી બતાવે છે: સદ્ગુણોનું ભાથું સાથે લેવું અને એક પછી એક અવગુણ છોડતા જવું. પછી રોજિંદાં ઉદાહરણો આવે છે — ભણતાં ભણતાં પંડિત થવાય, લખતાં લખતાં લહિયો થવાય, ડગલે ડગલે મોટા ડુંગર પણ ચડાય, ટીપે ટીપે સરોવર ભરાય અને કાંકરે કાંકરે પાળ બંધાય. આ બધાં ચિત્રો સમજાવે છે કે સાધના પણ ધીમે ધીમે જ પાકે છે.

ભજનની છેલ્લી કડીઓ ફળની વાત કરે છે: આ પંથે ચાલનારને “જીવતા મુક્તિનો આનંદ” મળશે, સૌ સંતાપ ટળશે, અને પૂરા વિશ્વાસથી ચાલનારને ગોવિંદ — સત્-ચિત્-આનંદ સ્વરૂપ — મળશે. સંદેશ એટલો જ છે કે મોટું લક્ષ્ય પણ નાનાં, સતત પગલાંથી જ પહોંચાય; હિંમત હાર્યા વગર ચાલતા રહેવું.

સત્સંગમાં, ખાસ કરીને નવા સાધકને પ્રેરણા આપવા, આ ભજન શાંત ઢાળમાં ગવાય છે.