રણમાં રામાપીરે રણુજા બનાવી

રાજસ્થાનના રણ વચ્ચે વસેલા રણુજા ધામનો મહિમા ગાતું આ ભજન રામદેવપીરની પ્રિય તિથિઓનું ગાન છે. ધ્રુવપંક્તિ “રણમાં રામાપીરે રણુજા બનાવી, ફરતી રચાવી ફૂલવાડી” કહે છે કે સૂકા રણમાં પણ પીરે એવું ધામ વસાવ્યું, જેની ચારે બાજુ ફૂલવાડી ખીલી છે. ભક્તને મન રણુજા એટલે રણમાં ખીલેલો બગીચો, જ્યાં થાકેલા જીવને છાંયો અને શાંતિ મળે.

પછીની દરેક કડી એક તિથિ લઈને આવે છે: “રામા તે પીરને … બહુ વાલી”. બીજના દિવસે પાઠ મંડાય છે, પાંચમે પીર પોકરણ ગઢ પધાર્યા, સાતમે સમાધિ ચડાવાય છે, નોમે નેજા બંધાય છે, અગિયારસે પીરે દર્શન દીધાં, તેરસે તિલક તાણ્યાં અને પૂનમે જ્યોત જલાવવાની વાત છે. આમ બીજથી પૂનમ સુધીના દિવસો એક પછી એક ગણાવીને ભજન આખા પખવાડિયાને રામાપીરની ભક્તિથી ભરી દે છે.

ભજનનો સંદેશ સાદો છે: ભક્ત માટે દરેક દિવસ પોતાના ધણીને યાદ કરવાનો અવસર છે. પાઠ, નેજો, તિલક અને જ્યોત એ રામાપીરની પૂજાનાં જાણીતાં અંગ છે, અને ભજન શીખવે છે કે નિયમથી કરેલી નાની નાની ભક્તિ પણ જીવનને ફૂલવાડી જેવું સુગંધિત બનાવી શકે.

બીજના પાઠ, મંદિરે નેજા ચડાવવાના પ્રસંગે અને પૂનમની જ્યોત વખતે આ ભજન ખાસ ગવાય છે. વારંવાર આવતી સહેલી ધ્રુવપંક્તિને કારણે આખું મંડળ સાથે ઝીલી શકે છે.