गुरुजी कीर्तन • लिरिक्स
અર્જુન બેઠા રથમાં પૂછે ભગવાનને વાટમાં
Arjun betha rath ma
स्वर: हंसाबेन पोरिया
અર્જુન બેઠા રથમાં પૂછે ભગવાનને વાટમાં
PDF / प्रिंट सेटिंग्स
भजन लिरिक्स
अर्थ और व्याख्या
भजन के बारे में
રથમાં બેઠેલા અર્જુન રસ્તામાં ભગવાનને પૂછે છે: “હે ભગવાન, આ પંથ શેનો છે?” આ લોકભજનમાં અર્જુન અને શ્રીકૃષ્ણનો સંવાદ ગૂંથીને પાપ અને પુણ્યની સાદી, ઘર ઘરની ભાષામાં સમજ આપવામાં આવી છે. ભગવાન કહે છે કે આ પુણ્ય-પાપનો કેડો છે, અને તે ઘણો લાંબો છે.
પહેલાં ભગવાન પાપ ગણાવે છે: સરોવરની પાળ તોડવી, ચણતાં પંખીને ઉડાડવાં, ગરીબનું ધન લૂંટવું, ગાયને પાટુ મારવું, ગુરુને ગાળ દેવી, અને બ્રાહ્મણને જમાડીને ઘરના ભાણેજને ભૂખ્યા રાખવા. આ સાંભળીને અર્જુનનું મન મૂંઝાય છે અને તે કહે છે, “હે ભગવાન, રથ પાછા વાળજો.” પછી તે પુણ્યનો પંથ પૂછે છે. ભગવાન કહે છે: શિવમંદિરે ઘીનો દીવો કરવો, ગાયને ઘાસ નાખવું, ભૂખ્યાને ભોજન અને તરસ્યાને પાણી આપવું, દુખિયાનાં આંસુ લૂછવાં, ગરીબનાં અંગ ઢાંકવાં, પંખીને ચણ નાખવી, માવતરની સેવા કરવી, કથા-કીર્તન કરવાં અને ગીતા વાંચવી.
ભજનનો સંદેશ એ છે કે પાપ અને પુણ્ય મોટાં મોટાં કામોમાં જ નથી; રોજના નાના વર્તનમાં — પશુ-પંખી, ગરીબ, વડીલ અને ઘરના સભ્યો સાથેના વ્યવહારમાં — આપણો રસ્તો ઘડાય છે. કરુણા અને સેવા એ જ “ભક્તિનું ભાથું” છે.
સત્સંગ મંડળમાં આ પ્રકારનાં સંવાદ-ભજન કથાની જેમ ગવાય છે અને સાંભળનારને સહેલાઈથી યાદ રહી જાય છે.