મહિમા મોટો હરિના નામનો રે

ભગવાનના નામનો મહિમા ગાતું આ ભજન વારંવાર કહે છે, “મહિમા મોટો હરિના નામનો રે, પ્રેમે લઈએ પ્રભુજીનું નામ.” નામસ્મરણ એ સૌથી સરળ અને સૌથી મોટી ભક્તિ છે, એ ભાવ આખા ભજનમાં વણાયેલો છે.

ભજન કહે છે કે રામનામના બળે પાંગળો પર્વત ચડી જાય અને આંધળાને અંતરમાં દર્શન થાય. મૂંગાને વાચા મળે અને બહેરાને અંદરનો અનહદ નાદ સંભળાય. આ વાતો શરીરના ચમત્કાર કરતાં વધારે મનની તાકાત બતાવે છે — નામમાં એવી શક્તિ છે કે અશક્ય લાગતું કામ પણ થાય. પછી ગજેન્દ્રની કથા યાદ કરી છે: મગરના સકંજામાં ઝૂરતા ગજરાજને તારવા સુંદર શ્યામ પોતે આવ્યા. આગળ કહ્યું છે કે આ મહિમા પૈસા ખર્ચીને નથી મળતો, એ તો અનમોલ સત્સંગમાં વહેંચાય છે.

છેલ્લી કડીમાં પુરુષોત્તમદાસ વિનંતી કરે છે કે અમને સદાય તમારા શરણમાં રાખો. ભજનનો સાર એ છે કે નામ લેવા માટે કોઈ મોટી વિધિ કે ખર્ચની જરૂર નથી, ફક્ત પ્રેમ જોઈએ. સત્સંગમાં બેસીને પ્રેમથી નામ લઈએ એ જ સૌથી મોટી મૂડી છે.

વારંવાર આવતી પંક્તિને કારણે આ ભજન સત્સંગમાં આખી મંડળી સાથે ઝીલે છે.