મને કૃષ્ણ જોયાના ઘણા કોડ

કૃષ્ણને વર તરીકે પામવાના કોડ રાખતી એક ગોપ-કન્યા પોતાની સૈયરને સાથે ચાલવા કહે છે: “મને કૃષ્ણ જોયાના ઘણા કોડ, સૈયર ચાલોને.” આકાશમાં ચંદ્ર ચડ્યો છે, અને તે ઉમૈયા — પાર્વતીજી — ને પગે લાગીને પોતાના મનની ઇચ્છા પૂરી થાય એવી પ્રાર્થના કરે છે.

કડીઓમાં કન્યાનાં સપનાં ખીલે છે. ચંદનથી ભરેલી તળાવડી છે, જેની પાળ મોતીથી બાંધેલી છે; ત્યાં કૃષ્ણ ધોતિયાં ધૂએ છે અને રાધારાણી પાણી ભરવા આવે છે. તે કલ્પના કરે છે કે યશોમતી સાસુ હશે, નંદરાય સસરા, કાનજી કંથ અને ગોકુળ ગામ સાસરું. શામળિયો વર પામવા તે દેવળે દેવળે દીવા કરે છે, સઘળા દેવ પૂજે છે અને શંભુની સેવા કરે છે. છેલ્લી કડીમાં ગોકુળની ગોવાલણની ચટકતી ચાલ અને ગુલાબ જેવું મુખ જોઈને વાલો મોહી ગયાની વાત છે.

આ ગીતમાં કુંવારી કન્યાના નિર્દોષ કોડ અને કૃષ્ણભક્તિ એકસાથે ગૂંથાયાં છે. સારા વર માટે શિવ-પાર્વતીની પૂજા કરવાની ગુજરાતની પરંપરા અહીં કૃષ્ણપ્રેમ સાથે જોડાઈ છે. ભક્તિની દૃષ્ટિએ એનો ભાવ એ છે કે જીવ ભગવાનને પોતાનો સૌથી નજીકનો સાથી બનાવવા ઝંખે છે.

“સૈયર ચાલોને” ના સાદ અને ચાંદની રાતના વર્ણનને લીધે આ ગીત બહેનોના રાસ-ગરબા અને સત્સંગમાં હોંશથી ગવાય છે.