હું તો દોડી દોડી આવી તારી પાસે

શામળિયા પર પૂરો ભરોસો રાખીને દોડી આવેલી ભક્તનો મીઠો ઠપકો આ ભજનમાં છે: “હું તો દોડી દોડી આવી તારી પાસે રે, ખબર કેમ લેતા નથી?” ભક્ત પાસે બીજો કોઈ આધાર નથી — “મને એક તમારો આધાર” — એટલે જ ભગવાનનું મૌન તેને સાલે છે.

ભજન વચ્ચે વચ્ચે સાખી સાથે ગવાય છે, અને દરેક સાખીમાં ભક્ત પોતાનું મન ખોલે છે. પહેલાં તે કહે છે કે દર્શનની એક જ આશ છે, જેથી જન્મ સફળ થાય. પછી કહે છે કે તારા ભરોસે આવી છું, જગત ગમે તે કહે, મેં તો લાજ પણ નેવે મૂકી છે. ત્રીજી સાખીમાં હક્કથી કહે છે, “મોહન, મોંઘા થઈ જશો તો જગમાં નહીં રહે માન” — ભક્તની રાહ જોવડાવશો તો તમારું નામ ઝાંખું પડશે. છેલ્લે કહે છે કે નરસિંહ અને મીરાંને તું મળ્યો એવી વાતો સૌ કરે છે, પણ જ્યાં સુધી મને નહીં મળે ત્યાં સુધી હું એ વાત સાચી નહીં માનું.

આ ભજનમાં ભક્ત અને ભગવાન વચ્ચેનો પોતીકો સંબંધ દેખાય છે, જ્યાં રીસ પણ પ્રેમનું જ રૂપ છે. સંદેશ એ છે કે ભક્તિમાં ધીરજ સાથે હક્ક પણ હોય છે; જે સાચા ભરોસે ભગવાન પાસે દોડી જાય, તે પોતાના મનની દરેક વાત એને કહી શકે.

કૃષ્ણ કીર્તન અને સત્સંગમાં સાખી સાથે આ ભજન ભાવવિભોર થઈને ગવાય છે.