નંદ ના લાલા ને મોરલી વાળા ને

નંદના લાલ, મોરલીવાળા કૃષ્ણે ભક્તોને કેવા પ્રેમથી બાંધી લીધા છે, એની સાક્ષી પૂરતું આ ભજન છે. ટેક “પ્રેમે ભક્તોને બાંધી લીધા નંદલાલા ને” માં ભગવાન અને ભક્ત વચ્ચેની પ્રેમની ગાંઠની વાત છે — અને એ ગાંઠ બંને બાજુથી બંધાયેલી છે.

ભક્ત કહે છે, “મારું ના માનો તો તમે … ને પૂછજો”, અને એક પછી એક ભક્તોને સાક્ષી તરીકે બોલાવે છે. નરસૈયાને પૂછો — કરતાલના તાલે ભજન ગાઈને તેણે ભગવાનને બાંધ્યા. સુદામાને પૂછો — ભાઈબંધીથી બાંધ્યા. મીરાંબાઈને પૂછો — ઝેરના પ્યાલામાં પણ તેણે શ્યામને જ જાણ્યા. શબરીને પૂછો — ચાખેલાં બોરમાં પ્રભુને ઓળખ્યા. ગોપીઓને પૂછો — રાસ રમતાં બાંધી લીધા.

દરેક ભક્તનો માર્ગ જુદો છે — ગાન, મિત્રતા, સમર્પણ, સેવા અને આનંદ — પણ બધાનો દોર એક જ છે: પ્રેમ. ભજન કહે છે કે ભગવાન ધન કે વિધિથી નહીં, સાચા ભાવથી બંધાય છે. સૌથી મોટો ભગવાન પણ ભક્તના પ્રેમ આગળ બંધાઈ જાય, એ જ ભક્તિનો મહિમા છે.

કૃષ્ણ કીર્તન અને સત્સંગમાં આ ભજન સહેલા ઢાળને કારણે સૌ સાથે ઝીલીને ગાય છે.